Reeks: XIII
Album: Zwarte vrijdag
Jaar: 1984
Scenario: Jean Van Hamme
Tekeningen: William Vance

XIII - Zwarte vrijdagToen Jean Van Hamme en William Vance, respectievelijk scenarist en tekenaar, in 1984 op de proppen kwamen met het eerste deel van XIII, reageerde hun uitgever voorzichtig. Twaalfduizend exemplaren, meer albums  durfde hij niet van de persen te laten rollen. Terwijl ieder XIII-album nu kan rekenen op een ongeziene marketingcampagne bleef bij dat eerste album elke vorm van promotie uit.

Dat was buiten de enthousiaste mond-op-mond-reclame van de lezers gerekend, die de verkoop pijlsnel de hoogte lieten inschieten. Bij elk album verdubbelde de oplage, om nu de magische grens van een half miljoen exemplaren te zijn gepasseerd. “Toen ik het scenario onder ogen kreeg, vond ik het meteen een zéér goed verhaal”, herinnert de Vlaamse tekenaar William Vance (Bruno Brazil, Bruce J. Hawker, Bob Morane) zich. Hij kon er zijn bekende en opvallend realistische stijl op botvieren.

Actiescènes, een uitmuntende research (zelfs de uren van vertrekkende treinen kloppen) en de ontketening van natuurelementen werden Vance’ handelsmerk. Over dat laatste zei hij ooit: “Ik hou van die symboliek. Door die oerelementen werd mijn werk rijper. Het stelde me in staat meer actie en avontuur te brengen.” Het was ook Vance’ idee om de reeks te situeren in een hedendaags Amerika dat bevolkt was met personages wier gezichten ontegensprekelijk gebaseerd waren op bekende Amerikaanse koppen als Lee Marvin, Whitney Houston, Colin Powell en Paul Newman, “want als de lezers personages zien die ze associëren met bekende Amerikanen, dan staan ze al met één voet in de VS”. Van Hamme vertelde over XIII dat hij gewoon schreef over wat hij zelf leuk vond: seks, avontuur en actie. “Ik schrijf geen grote literatuur”, wist hij. “Ik ben slechts een handige jongen die trucs gebruikt.” Toch kon hij nooit de aanhoudende kritiek dat de openingsscène opvallende gelijkenissen vertoont met het begin van Robert Ludlums bestseller The Bourne Identity doen verstommen.

In 1998 gaf hij voor het eerst toe dat hij die scène opzettelijk had overgenomen, om er in één ruk aan toe te voegen dat “dat misschien een vergissing was”. Het resultaat is evenwel dat de verfilmde versie van XIII, met Val Kilmer en Stephen Dorff in de hoofdrollen, een andere beginscène zal kennen. In 2002 kwamen de eerste berichten als zou XIII stopgezet worden. Maar dat was buiten Vance gerekend. “Hoezo XIII stopt?! XIII stopt helemaal niet!”, liet de verbouwereerde tekenaar in maart van dat jaar in De Morgen optekenen naar aanleiding van een bericht van Van Hamme.

Ondertussen werd duidelijk dat niet alleen de oorspronkelijke hoofdreeks voortgezet wordt, maar dat er ook vier spin-offs volgen. Het zou gaan om vier volwaardige albums over evenveel XIII-nevenpersonages zoals de mangoest en kolonel Amos. Ze worden getekend en geschreven door verschillende auteurs, onder wie Eric Henninot en Ralph Meyer. Het scenario van de hoofdreeks ging over naar Yves Sente, hoofd uitgavebeleid bij Lombard en scenarist van Thorgal en Blake en Mortimer. Vance zou hoofdtekenaar blijven. En zo gaat een van de bekendste Belgische hedendaagse stripreeksen verder. Maar voor de echte fans blijft de eerste cyclus het neusje van de zalm: nagelbijtende verhalen waarin de verrassingen zich blijven opstapelen. Een absolute aanrader.

Het Verhaal

Een drenkeling spoelt zwaargewond aan op een verlaten strandje bij een Amerikaans kustplaatsje. De dertiger heeft geen identiteitspapieren bij zich, is in shock en heeft een schotwond aan zijn hoofd. Hij wordt gevonden door een bejaard echtpaar, dat onmiddellijk een alcoholische vriendin-arts inschakelt. De illustere onbekende lijdt aan een ernstige vorm van geheugenverlies, en er is slechts een minimum aan aanknopingspunten voorhanden.

Net boven zijn linkersleutelbeen staat een tatoeage in de vorm van het Romeinse cijfer XIII, de minuscule littekens op zijn gezicht verraden plastische chirurgie en in zijn kraag wordt een kleine sleutel aangetroffen. En dan verloopt alles pijlsnel. Een dag na zijn ontwaken proberen twee huurmoordenaars hem te elimineren, maar hun slachtoffer blijkt over aangeleerde gevechtstechnieken te beschikken, overmeestert één van hen en vindt in diens jaszak een foto met daarop een blonde vrouw en een man die verdacht veel op hemzelf lijkt. Op de achterkant van de foto staat de firmastempel van een fotograaf uit Easttown, zo’n 600 kilometer verder. Met die ene aanwijzing gaat hij op zoek naar zijn ware identiteit. Moord, corruptie, chantage en politieke samenzweringen begeleiden een zoektocht die zijn beslag krijgt in de hoogste politieke regionen: het Witte Huis.

Bron: De morgen.be van 06/09/09 door Geert De Weyer

Share →

Geef een reactie

Logo De LijnMet het openbaar vervoer is 't Vlaams Stripcentrum vlot bereikbaar. Klik op de titel of de afbeelding om naar de routeplanner te gaan.
Lidgeld betalen online? Het kan hier.

Lidgeld betalen online? Het kan hier.